Revalidatie

Mensen die getroffen worden door hersenletsel moeten meestal revalideren. Soms gebeurt dat door middel van een specialistische behandeling. Het doel van de revalidatiebehandeling is dat u zo optimaal mogelijk leert leven met uw beperkingen. Allereerst wordt getracht uw beperkingen te verminderen. Daarnaast leert u omgaan met de blijvende gevolgen. Samen met de behandelaar bepaalt u uw doelen. Niet alleen uw lichamelijke en cognitieve mogelijkheden zijn van belang, ook uw thuissituatie en inzet tellen mee. Het behandelplan is afgestemd op uw specifieke problemen, doelen en wensen en verwachtingen.

Revalideren kan in een ziekenhuis, verpleeghuis of revalidatiecentrum. De meeste mensen revalideren vanuit huis (poliklinisch) en gaan overdag naar het revalidatiecentrum. Bij weinig klachten is een paar bezoeken aan bijvoorbeeld een fysiotherapeut al voldoende.

Concreet bestaat revalidatie uit drie onderdelen:

1. Herstellen en verbeteren van mogelijkheden:
door veel te oefenen en te herhalen stimuleert u bepaalde veranderingen in de hersenen, uitgeschakelde hersencellen kunnen weer actief worden (ook wel regeneratie genoemd). Soms nemen andere hersencellen taken van beschadigde hersencellen over. Dit geldt zowel voor lichamelijke als voor cognitieve gevolgen van hersenletsel
2. Leren omgaan met de gevolgen:
sommige gevolgen zijn blijvend, met deze gevolgen moet u leren leven. Zo leert de ergotherapeut u bijvoorbeeld hoe u om moet gaan met hulpmiddelen als een rolstoel. Of traint de logopedist u, als u moeite hebt met communiceren, in het gebruiken van ondersteunende communicatiehulpmiddelen als een gespreksboek. Omgaan met gevolgen betekent ook: verwerken wat u overkomen is en aanvaarden dat uw leven veranderd is. Hiervoor staan meestal een psycholoog en maatschappelijk werker voor u klaar.
3. Voorkomen van nieuwe klachten:
mensen die gedeeltelijk verlamd zijn geworden, kunnen allerlei pijnen krijgen doordat ze een verkeerde houding aannemen. Tijdens het revalideren wordt u hierop gewezen en leert u deze ongemakken te voorkomen.

Geen revalidatie?
In de praktijk krijgt niet iedereen revalidatie aangeboden. Soms lijkt het niet nodig, soms is het niet nodig. Denkt u dat u toch in aanmerking komt voor revalidatie, bespreek dit dan met uw arts. Mocht uw arts u niet goed kunnen helpen, zoek dan advies bij een patiëntenvereniging of bij Stichting MEE.

Secundaire revalidatie
Sommige mensen komen langere tijd na het ontstaan van het letsel toch weer vast te zitten. Het lukt niet om het leven weer op te pakken. Soms is het mogelijk alsnog of opnieuw een revalidatieprogramma te volgen. Dit wordt secundaire revalidatie genoemd. Het doel hiervan is om mensen te helpen hun leven weer op te bouwen en zin te geven.Daarom is er aandacht voor zaken als dagbesteding en werk en wonen. Alle revalidatiecentra bieden hiervoor speciale behandelprogramma's aan, ook wel cognitieve revalidatieprogramma's genoemd. Er wordt speciale aandacht besteed aan de gevolgen van cognitieve, emotionele en gedragsmatige veranderingen. Als u secundaire revalidatie wilt, kunt u dit bespreken met uw huisarts, de nazorgverpleegkundige of uw specialist.