Dé vereniging voor patiënten met niet-aangeboren hersenletsel en hun naasten

Word lid
Home » Actueel » Nieuws » Door de ogen van een Grip op NAH-cursist

Door de ogen van een Grip op NAH-cursist

In 2005 werd Stefan Pek slachtoffer van zinloos geweld. Na 9 jaar is hersenletsel geconstateerd. Stefan volgt de cursus Grip op NAH in Breda: ‘Ik wil ontdekken wat ik allemaal nog wel kan en ik wil graag een voorbeeld zijn voor anderen met NAH.’

Mijn NAH is ontstaan nadat ik door zinloos geweld een hersenkneuzing heb opgelopen. Dit is gebeurd op mijn 19e en is inmiddels 15 jaar geleden. Mijn hersenletsel is pas na 9 jaar geconstateerd.

Wat is de reden dat je aan de cursus grip op NAH bent begonnen?
Het is de laatste jaren vooral gegaan over wat ik door NAH niet meer kan. Ik wil nu graag kijken naar wat ik wel kan. Er is nog zoveel mogelijk ik moet alleen de juiste weg zien te vinden.

Wat heb je tot nu toe geleerd van de cursus?
Ik heb geleerd om de controle weer te nemen zoals ze in de cursus zeggen “voor in de bus plaats te nemen" Zo kun je je eigen route bepalen en kun je beslissingen nemen die je vooruithelpen. Ook ben ik bezig met het werken aan zelfvertrouwen dit is in de loop der jaren flink verminderd.

Kun je iets leuks zeggen over de groep hoe ervaar je deze?
We willen allemaal groeien en niet stilstaan en er is een drive naar nieuwe successen en dat ervaar je in de groep.

Wat wil je uiteindelijk bereiken met de training?
Ik zie dit als de eerste stap richting vrijwilligers werk /betaalde baan. Daar zou ik via deze cursus graag komen. Ook wil ik mijn zelfvertrouwen opkrikken en wil ik een stem/gezicht worden voor mensen die met dezelfde dingen worstelen als ik doe. Ik hoop een voorbeeld te worden voor mensen met NAH.

Waar zou je mee aan de slag willen op het gebied van hersenletsel?
Op dit moment ben ik gestart met vrijwilligers werk via hersenletsel.nl. We gaan een groep jongeren met NAH in Brabant monitoren om te kijken waar behoefte aan is. Later gaan we verschillende dingen uitzetten zodat we de jongeren met NAH kunnen geven wat ze missen. Ik zou in de toekomst graag nog meer willen betekenen in vrijwilligers werk.

Wat mis je of heb je wellicht gemist?
Ik mis mijn werk en daardoor mijn sociale contacten. Door NAH mis ik ook een stuk van mijn energie hierdoor zijn mijn dagen korter. Ik probeer optimaal te genieten van de uren die ik wel in plaats van te kijken naar de uren die ik niet meer heb.

Wat wil je gaan toevoegen?
Ik wil met mijn positieve instelling laten zien dat NAH niet het einde is. Maar juist het begin naar een nieuwe toekomst met nieuwe inzichten.

Waar zie je kansen?
Kansen zijn er overal. Ik wil nu graag gaan kijken naar wat vind ik leuk en wat me energie geeft. Zo zal ik mijn weg weer gaan vinden en zal mijn leven weer meer invulling krijgen.