Het leven houdt niet op na een herseninfarct. Als iemand dat weet, dan is het de boomlange dierenarts Peter Bracht wel. Zijn levenslust overwint alles. In deze blogpost vertelt Peter over hoe hij dagelijks zijn lichaam fit houdt met een uitgebreid oefenprogramma en hij ondanks beperkingen actief blijft in het dagelijks leven.
Ik ben mindervalide. Maar toch ben ik redelijk fit. Zeker voor iemand met zwaar hersenletsel. Om de onvermijdelijke buik (schrikbeeld voor iedere man van rond de 50!) voor te blijven, beweeg ik veel. Zodra het kan, ben ik buiten te vinden aan de wandel en ik doe alles op mijn ligfiets (boodschappen, de basketbalclub en uitstapjes naar de stad). Ik kom zo aan 50 fietskilometers per week.
Ik heb een riedeltje aan oefeningen die ik elke dag thuis doe. Oefeningen waarbij zelfs mijn linkerarm aan bod komt. Wat ik allemaal doe, is een half uurtje matig intensief bewegen. Ik zet muziek op; ik heb twee afspeellijstjes. Mijn favoriete lijstje begint met ‘Poster Child’ van de Peppers. Ik sta gedurende het hele nummer, dat 5,5 minuten duurt, wat heen en weer te stappen, waarbij ik af en toe een rondje om mijn as maak en door de kamer loop. Niveautje Nederland in Beweging.
Daarna pak ik met rechts een dumbbell van 5 kilogram en buig ik 120 keer de elleboog, staand. Bij iedere herhaling niet vergeten te suppineren en niet te veel zwaaien met de gestrekte arm. Dan ga ik er even bij zitten voor beide armen, ook de lamme linker. Ik buig mijn elleboog en abduceer mijn bovenarm door de behoorlijk geatrofieerde deltoideus aan te spannen. Ik pak met rechts mijn linkerpols en strek beide armen naar voren, waarbij de lichtspastische bi- en triceps elkaar tegenwerken voor extra effect. 60 herhalingen.
Daarna draai ik met mijn geabduceerde, gebogen linkerarm mijn schouder 60 herhalingen. Dan doe ik met de gebogen arm ab- en adducties in een hoog tempo, 60 herhalingen. Vervolgens pak ik de dumbbell weer om 60 keer de schouder en elleboog te strekken. Dan ga ik weer staan en buig ik mijn linkerarm en schouder omhoog om daarna met rechts de pols te pakken en beide armen naar beneden te strekken voor mijn buik, 50 keer.
Dan ga ik weer zitten op de hoek van de bank en doe ik, rechtop zittend, 100 knieheffingen en 100 leg-extensions. Dan ga ik liggen om 100 keer de benen om en om de lucht in te brengen. Veertig sit-ups later zit ik op de leuning van de bank en doe ik 50 squats, opstaan en weer zitten, waarbij ik mijn onderlichaam bij het staan helemaal uitstrek.
Dan naar het balkon, want daar is een reling die ik kan vasthouden voor de laatste oefeningen. Het zou ook bij een deurpost of het aanrecht kunnen, maar buiten in de zon is veel leuker. Beenheffingen waarbij het geheven been in licht gebogen stand naar achteren zwaait voordat ik de volgende heffing aanvang: 30 keer links en 30 keer rechts.
Dan pak ik er een step bij (zo’n opstapje dat iedere sportschool en fysiotherapeut in huis moet hebben). Ik heb deze gekocht toen ik tijdens een lockdown in de coronatijd even niet naar de fysio kon. Ik hou mij vast aan de reling en zet een voet op de step om vervolgens mijn volle gewicht op dat been te zetten en uit te strekken, waarbij ik het andere been hef. Eerst 30 keer met links op de step en dan 30 keer met rechts.
In de basis zijn het oefeningen die ik deed bij de fysiotherapeut, aangevuld naar eigen inzicht en wel zo nuttig. Duurt 30 minuten, en een heerlijk afspeellijstje op Spotify. Klaar… uitrusten? Nee joh. Meestal doe ik dan wat dingen in het huishouden en ga ik boodschappen doen. Soms heb ik die al gedaan voordat ik mijn programma uitwerk.
Gevolg is dat ik sterker ben geworden in beide benen en dat mijn lichaam nog in shape blijft. Althans: dat zei de psychomotorisch therapeut van Hersenz toen wij elkaar een paar jaar niet gezien hadden. Dat zouden er meer moeten doen. Moet je het wel kunnen en willen. Binnenkort vraag ik mijn zoon om een reel te maken die ik dan ga delen met de hele wereld.
