In de coronaperiode ging Frank op vakantie in de omgeving van Luxemburg en Duitsland. Dit bleek een levensveranderende vakantie voor Frank en zijn partner, want hij kreeg last van hoofdpijn en andere verschijnselen. In deze blog vertelt Frank over het slechte einde van zijn week.
Deze week begon met het vieren van de 90ste verjaardag van mijn moeder. Een mooie lekkere taart en versieringen op tafel in de centrale hal van het verpleegtehuis (goed geregeld zus). We hebben zo gezellig bijna 2 uur kunnen koffie drinken, taart eten en bijpraten. Daarna was de energie aan beide zijden op. Wel ook emotioneel uitputtend zo’n ontmoeting. Hopelijk heeft ze een goede dag gehad die ze zich positief kan herinneren, hoewel dat ook meer niet als wel is. Ze gaat helaas best wel snel achteruit. Het huis is sinds deze week echt helemaal leeg en sleutels worden ingeleverd bij de woningbouw. Weer een stuk afscheid genomen.
De eerste dagen van de week waren nog goed te doen, maar sinds donderdag zit alles gewoon tegen. Het lijf wil niet mee, mijn hoofd zit alleen maar over vol. Ik kan bijzonder weinig hebben, de belastbaarheid scores zitten alleen maar in het rood. Zondagmiddag zelfs in bed door gebracht. Op twee plekken waar ik geweest ben, heerst er Covid. Maar de zelftest is negatief en ik heb geen herkenbare klachten.
Het is dus tijd om maar weer een tegenslag cq forse stap terug te accepteren en het rustig aan te doen tot het weer bijtrekken wil. Donderdag met zwemmen ging het gelukkig nog redelijk, dat was fijn ontspannen. Maar bij de ergotherapie gingen meerdere rekensommen gewoon fout, terwijl ik daar nooit fouten in heb en ik kon me niet goed concentreren. Nou, ik kan je wel vertellen dat ik hard grondig baal op dit moment. ‘Het hoort erbij’ zeggen ze, maar het is echt niet leuk.
Kun je niet wachten op de volgende blogpost van Frank om te lezen hoe het opbouwen hem verloopt? Bezoek dan zijn blog en lees alvast zijn andere verhalen:https://hemianopsie.wordpress.com/.
