Anouk is een creatieve dertiger die werkt in de reclame-industrie. Ze deelt elke maand een nieuw verhaal. Zo hoopt ze andere jonge mensen te helpen. In deze blogpost vertelt ze waarom ze meedoet aan de STOP-studie van het Radboudumc, waarin wordt onderzocht of mensen na een herseninfarct zonder duidelijke oorzaak op termijn veilig kunnen stoppen met hun bloedverdunner. Ze vertelt over haar motivatie, de spannende loting en haar hoop voor de toekomst.
Sinds mijn herseninfarct slik ik iedere dag een bloedverdunner. Daar heb ik eigenlijk nooit zoveel moeite mee gehad. Het is inmiddels gewoon onderdeel van mijn ochtendroutine.
Maar er zijn wel van die kleine dingen waarvan ik denk: als ik ooit mag stoppen, zou dat toch wel fijn zijn. Ik krijg bijvoorbeeld makkelijk blauwe plekken en kleine wondjes blijven langer bloeden.
Toen ik door het ziekenhuis werd benaderd voor de STOP-studie van het Radboudumc, dacht ik dan ook meteen: hier wil ik aan meedoen.
De STOP-studie onderzoekt of mensen die op jonge leeftijd een TIA of herseninfarct zonder duidelijke oorzaak hebben gehad, na een aantal jaar veilig kunnen stoppen met hun bloedverdunner. Deelnemers worden door loting verdeeld: je stopt óf je gaat door met de bloedverdunner. Het onderzoek duurt vijf jaar.
Waarom ik meedeed
Bij mij is nooit een duidelijke oorzaak gevonden voor mijn herseninfarct. En omdat ik nogal onhandig ben, ben ik eerlijk gezegd soms banger dat ik een keer hard op mijn hoofd val en daardoor een bloeding krijg, dan dat ik opnieuw een infarct krijg.
Toen ik hoorde dat er onderzoek werd gedaan naar de vraag of die bloedverdunner na een aantal jaar nog wel nodig is, wilde ik daarom graag meedoen.
De loting
En toen kwam het spannende moment: de loting.
Ik hoopte stiekem dat ik in de groep zou komen die mocht stoppen. Dus toen ik hoorde dat ik bij de groep hoorde die doorgaat met slikken, dacht ik vooral: Ah, bummer. Tegelijkertijd geeft het ook een veilig gevoel.
Maar wie weet. Als het onderzoek goed verloopt, hoop ik dat er over vijf jaar meer duidelijkheid is. Misschien mag ik dan alsnog stoppen.
Waarom dit onderzoek belangrijk is
Ik ben vast niet de enige die na een herseninfarct zonder duidelijke oorzaak jarenlang bloedverdunners slikt. Juist daarom vind ik dit onderzoek belangrijk.
Misschien helpt mijn deelname om straks beter te weten wie wel en wie geen bloedverdunner meer nodig heeft.
Voorlopig blijft dat ene pilletje dus onderdeel van mijn ochtendritueel. En misschien helpt mijn deelname eraan om over een paar jaar eindelijk een beter antwoord te hebben.
Wil je meer weten over de STOP-studie of denk je dat je misschien in aanmerking komt? Op de website van het Radboudumc staat meer informatie en kun je contact opnemen met het onderzoeksteam.