In de coronaperiode ging Frank op vakantie in de omgeving van Luxemburg en Duitsland. Dit bleek een levensveranderende vakantie voor Frank en zijn partner, want hij kreeg last van hoofdpijn en andere verschijnselen. In deze blogpost geeft hij een inkijkje in de oefeningen van zijn revalidatieproces om aan te tonen hoe intensief revalideren kan zijn.
Bij de ergo word ik nu steeds meer echt uitgedaagd. Enerzijds zijn we bezig met een weekschema en proberen we activiteiten zo af te wisselen dat inspanning en ontspanning/rust elkaar voldoende afwisselen. Ook moet ik activiteiten in kleinere stukjes delen, om niet alle energie in één keer op te gebruiken. En ja, het werkt wel om in de avond nog wat energie over te hebben.
Ook moet ik door de week heen inventariseren welke geluiden mij te veel prikkelen – van buren die boren en schuren tot een gamende zoon in de avond (zeg maar nacht) of drukte in de stad.
Maar de echte uitdaging – je mag het ook zelfverkozen mentale mishandeling noemen hoor – zit in de trainingen. We hebben de afgelopen week een paar leuke dingen gedaan, en ik zal er een paar proberen uit te leggen.
Maar het begint met dat de ergo een Spotify-playlist heeft die random van heavy metal, rock, muziek uit het Midden-Oosten en weer naar het levenslied verandert. En nee, het is niet bedoeld als achtergrondmuziek, maar staat lekker irritant hard.
Goed, dus terwijl de klere muziek speelt, moet je allerlei oefeningen doen. De eerste oefening: neem een kaartspel en schud het. Je moet twee stapels maken – de ene met harten en klaveren, de andere met schoppen en ruiten. Mocht je een kaart tegenkomen die geen spelkaart is, dan leg je die terzijde en stamp je hard op de grond met je voeten.
Je moet het zo snel mogelijk doen, maar ook met zo min mogelijk fouten. De stapel mag je nu dicht in de hand nemen (je kan de kaarten dus nog niet zien). Oké, je bent er klaar voor… Nee, sorry – nog niet helemaal, nog een dingetje: terwijl je nu de kaarten een voor een bekijkt, zeg je eerst het alfabet van voor naar achter en dan achter naar voren. Mocht je nog kaarten over hebben, tel je terug van 100 en trek je er elke keer 3 vanaf (100-97-94, enz.). Ready, steady, GO GO GO…
En hoeveel fouten heb je gemaakt en hoe lang heb je erover gedaan? Niet stiekem de muziek uitgezet, toch? En nu is het de beurt aan een van je huisgenoten.
Een andere oefening, nog steeds met de kl*te muziek aan: op een vel papier staan de nummers 1 tot en met 26 kris kras door elkaar heen. Willekeurig zijn tien van de nummers omcirkeld. Het doel is dat je van nummer 1 naar 2 naar 3 enzovoort gaat, maar je mag de nummers niet hardop noemen. In plaats daarvan noem je de bijbehorende letter uit het alfabet: 1=A, 2=B, 3=C, enzovoort tot 26=Z.
Het papier is denkbeeldig in twee delen verdeeld – een linker- en een rechterkant. Staat het cijfer aan de rechterkant, dan mag je het alleen met je linkerhand aanwijzen. Staat het cijfer aan de linkerkant, dan mag je het alleen met je rechterhand aanwijzen. Je mag je vinger niet bij het cijfer houden – alleen kort aanwijzen.
Tot slot: elke keer dat je een omcirkeld cijfer tegenkomt, moet je bij het getal 7 er 4 bij optellen – dus 7 → 11 → 15…Goed, ben je er weer klaar voor… START.
PS: Dit is handig om met z’n tweeën te doen, zodat iemand anders de score kan bijhouden. En de muziek wat harder kan zetten 😉 De ergo vond het bij mij nodig om lekker te gaan staan dansen als extra afleiding. Gelukkig was ze vergeten dat ik linkszijdig niets zie. Lucky me!
Best moeilijk, hè?! Je kan het ook andersom doen: vul het vel papier met letters en noem het nummer in plaats van de letter. Dus A=1, B=2, C=3, enzovoort. Weer tien omcirkelen; in plaats van optellen moet je nu een passende jongens- of meisjesnaam noemen als je een cirkel tegenkomt. Rest van de regels blijft hetzelfde. Uiteindelijk net zo moeilijk.
Een laatste voorbeeld is het volgende: om deze woorden heen staan allemaal rondjes en driehoekjes in de genoemde kleuren (moet je er even bij denken). De muziek speelt nog steeds onafgebroken. Het doel is dat er een woord aangewezen wordt en jij met je linkerhand het driehoekje aanwijst dat dezelfde kleur heeft als het woord, en met je rechterhand het rondje in de kleur zoals het gespeld staat. Bijvoorbeeld: linksboven het groene woord “GEEL” – je tikt met je linkerhand een GROEN driehoekje aan en met je rechterhand een GEEL rondje.
Als dit nog niet moeilijk genoeg is, staat de muziek nog steeds hard aan en krijg je algemene kennisvragen en rekensommetjes. Een soortgelijk spel/test met algemene kennisvragen en antwoorden ging met twee ballen: een grote rode bal en een kleine gele bal. De rode bal mag je direct teruggooien, de gele moet je eerst zelf omhoog gooien, opvangen en dan teruggooien. Alles op zo hoog mogelijk tempo natuurlijk. Ja – tel maar eens hoe vaak je de bal laat vallen, de gele vergeet op te gooien, of juist de rode omhoog gaat gooien…
Je snapt dat ik na 45 minuten er echt wel klaar mee was en toe was aan rust. Mijn hoofd tolde… Gelukkig hebben ze een rustruimte met bedden en goede relaxstoelen.
Verder wordt het sportprogramma nu steeds intensiever. Het zwemmen is heerlijk. Ik voel me als een vis in het water, nog steeds gelukkig. De eerste sessie mocht ik zelf invullen. Dus ik heb bijna 40 minuten baantjes getrokken, een paar keer het bad onderwater over gezwommen, verschillende zwemslagen uitgeprobeerd en lekker al zwemmend of aan de kant hangend gekletst met mijn medelotgenoten (we zwemmen met 3). En de douches zijn lekker warm 😉 Scheelt thuis weer.
Bij de fysio zijn we met conditietesten en een fitnessparcours bezig. Ook daar wordt na de start lekker opgebouwd.
Al met al ben je met revalideren best wel druk bezig.
De ‘jongste’ is deze week 25 jaar geworden, wat een leeftijd alweer. Maar je kinderen blijven je kinderen, hoe oud ze ook zijn. Als ouder blijf je je eigenlijk altijd wel zorgen maken en wil je graag bijdragen aan hun gezondheid, toekomst en welzijn. Of ze nu jarig zijn of pas weer over 365 dagen – ik wens hem vreugde, levenslust, vrede en een prachtige toekomst.
Kun je niet wachten op de volgende blogpost van Frank om te lezen hoe het opbouwen hem verloopt? Bezoek dan zijn blog en lees alvast zijn andere verhalen: https://hemianopsie.wordpress.com/.
