Dé vereniging voor patiënten met niet-aangeboren hersenletsel en hun naasten

Word lid
Home » Ervaringsverhalen » Het verhaal van ambassadeur Cor Tietema (regio Z-H)

Het verhaal van ambassadeur Cor Tietema (regio Z-H)

Hersenletsel.nl heeft getrainde en gecertificeerde ambassadeurs die de patiëntenvereniging vertegenwoordigen en onder meer bijeenkomsten mogelijk maken. Maar wie zijn dit? En wat is hun verhaal? Deze maand stellen wij u graag voor aan Cor Tietema, uit Rotterdam. Hij is ambassadeur en ervaringsdeskundige in de regio Zuid-Holland.

Na een intensieve baan in het onderwijs kon Cor Tietema met vervroegd pensioen, omdat hij niet gewend was stil te zitten ging hij aan de slag als officemedewerker en coördinator voor een patiëntenvereniging. En nee, toen had hij nog niets met Hersenletsel.nl te maken. Dat veranderde in 2016. Samen met zijn ene dochter was hij op kraamvisite bij zijn andere dochter die in de Verenigde staten woonde, onderweg in een huurauto voelde hij zich niet lekker en kon nog net op tijd de auto aan de kant zetten. Hij weet nog dat hij in een taxi zat en aangekomen in het ziekenhuis eerst moest betalen (zo gaat dat in Amerika) maar daarna werd alles zwart. 

Hij werd wakker en hoorde vrijwel meteen van de artsen dat hij een beroerte had gehad en daardoor afasie had opgelopen. Zijn dochter, die eigenlijk op het punt stond om weer naar Nederland terug te vliegen, is bij hem gebleven om te tolken in het ziekenhuis en revalidatiecentrum, omdat hij zijn kennis van het Engels compleet kwijt was. Na een maand revalideren werd hij ontslagen en mocht weer naar huis. Hij moest maar met ondersteuning van een fysiotherapeut en wat logopedie zijn leven gewoon weer oppakken. De huisarts in Nederland was het hier mee eens, hij had zijn revalidatie toch in de Verenigde Staten afgerond? 

Maar algauw kwam hij erachter dat het helemaal niet ging. Zijn oude leven was weg. Alles was anders. Maar wat dan? Gelukkig was een goede kennis van Cor logopediste, die hem vertelde; ‘Jij moet beter begeleid worden, dit gaat zo niet langer’. Zijn dochter is op aanraden weer gaan praten met de huisarts, die hem uiteindelijk doorverwezen heeft naar het Rijndam revalidatiecentrum. Daar ging een wereld voor hem open en kreeg hij eindelijk de hulp die hij nodig had. Toen hij daar zijn traject had afgerond werd hij doorverwezen naar het Afasiecentrum de Zellingen in Capelle a/d IJssel. Nu komt hij daar nog steeds, iedere dinsdag ondersteunt hij patiënten met lezen, schrijven en praten. Als ambassadeur heeft hij zijn verhaal mogen vertellen op verschillende bijeenkomsten, soms voor enkelen, ook voor zalen vol. 

Hij heeft altijd muziek beoefent, als kind al. Na zijn revalidatie werd hem geadviseerd om dit weer op te pakken. Hij werd lid van een afasiekoor maar merkte heel snel dat hij geen teksten meer kon onthouden, op wat gebrom van ‘Berend Botje’ na. Wel pakte hij zijn blokfluit weer op, want gek genoeg lukte muzieknoten lezen hem nog wel. Tijdens een verhuizing vond hij zijn oude cello en heeft hij hierin weer les genomen. Hij ontdekte dat muziek maken een toegang was naar zijn geheugen. Zijn docente liet hem zien dat muziek maken niet alleen het spelen van een serie muzieknoten is, maar dat je die muziek vooral moet voelen. Daarom raadde ze hem aan om filmpjes op YouTube te kijken, en om de muziek te voelen moest hij maar proberen om erop te dansen. Dit is zo erg bevallen dat hij nog steeds danst, iedere morgen wanneer hij wakker wordt. Dit heeft hem een enorme impuls gegeven om weer van alles te doen. Tijdens de lockdown wilde hij per se in beweging blijven en is hij gaan hardlopen langs de Maas. In september vorig jaar zag hij de presentatie van ‘Hersenkronkels, theater door mensen met NAH’ en daar heeft hij zich meteen bij aangesloten. Hij vindt dit een hele prettige club mensen waar hij zich volkomen op zijn gemak voelt. Hij is heel erg enthousiast en voelt zich absoluut niet bekeken in de groep. Cor wil nog graag zijn motto meegeven: Je moet dingen gewoon proberen, want je weet nooit wat het brengt!

Bekijk het filmpje waarop Cor danst!