Lieve mantelzorger,
Mantelzorger zijn van iemand met niet-aangeboren hersenletsel is bijzonder, maar niet altijd gemakkelijk.
Je bent er op dagen waarop het goed gaat, maar juist ook op dagen waarop niets vanzelfsprekend is. Je biedt een luisterend oor, geeft steun, bewaart geduld en zoekt steeds opnieuw naar een weg in een leven dat soms onverwacht veranderd is.
Je leert omgaan met onzichtbare gevolgen, met vermoeidheid, emoties, veranderingen en grenzen. Je probeert te begrijpen, ook als er geen woorden zijn. Je geeft ruimte, terwijl je soms zelf ruimte nodig hebt.
En vaak doe je dat allemaal zonder dat iemand ziet hoeveel het van je vraagt.
Daarom vandaag een welgemeend DANKJEWEL
Voor je liefde, je geduld, je betrokkenheid en je onvoorwaardelijke aanwezigheid. Voor alle kleine en grote dingen die je doet, vaak vanzelfsprekend gevonden, maar van onschatbare waarde.
Vergeet daarbij jezelf niet. Ook jij verdient aandacht, begrip, steun en af en toe een moment om op adem te komen.
Want achter iemand met NAH staat vaak een mantelzorger die óók gezien mag worden.
Dankjewel dat je er bent.
Samen draag je wat alleen soms te zwaar is. ❤️