Dé vereniging voor patiënten met niet-aangeboren hersenletsel en hun naasten

Word lid
Home » Ervaringsverhalen

Ervaringsverhalen

Annelies van de bilt

Annelies was 27 toen ze, zes jaar geleden, op de fiets op weg naar haar werk, werd aangereden door een onoplettende automobilist

Janken

Iedereen kent me als een uiterst rationele jongen. Een jongen van ‘afspraak is afspraak’. Zo’n vent die in slaap valt bij romantische films. Een man die niet zo snel zijn diepste gevoelens uit, behalve als het positief en relativerend is.

Johanneke

Johanneke was 14 jaar toen ze hersenletsel opliep door een ongeluk. Nu, acht jaar later, kan ze erover schrijven. Dit is haar verhaal.

Josje van Hemmen

Ze start haar 'inservice' beroepsscholing in 1973 op de Voorburgse verpleegstersopleiding Vronestein. Vier jaar later doet ze eindexamen.

Opnieuw mijzelf blijven

Na een hersenletsel kijkt de buitenwereld vaak anders tegen je aan. Ook zelf merk ik dat mijn lichaam niet meer reageert zoals ik gewend ben en dat de buitenwereld er anders uitziet.

Baas in eigen brein

 ’23 Mei 2009,’ zegt Bart. Die dag deed hij mee als navigator aan een rally in België. Een dag waarop zijn leven met een klap tot stilstand zou komen, letterlijk. ‘Van 150 kilometer per uur naar 0, per direct.

Osman Elmaci

In 2014 werd de Stichting Zorgen na Coma opgericht. Medeinitiatiefnemer en voorzitter van het stichtingsbestuur is Osman Elmaci. Het waarom van de oprichting van deze stichting leest u in het verhaal van Osmanen zijn vrouw Sevgi. Wat maakte het oprichten van de stichting zo hard nodig?

Patricia Bloem

De vereniging Hersenletsel.nl wil graag een werkgroep inrichten voor ouders met een kind met NAH. Het initiatief is mede ontstaan door het contact met Patricia Bloem wiens zoon hersenletsel heeft. Ze vertelt over haar ervaringen en over wat haar motiveert om zich in te zetten voor deze werkgroep.

Wieke

Wieke is getrouwd met Hugo en de trotse moeder van drie kinderen. In 2008 verandert het leven van haar en haar gezin ingrijpend: Hugo krijgt een ernstig herseninfarct en houdt daar onder andere afasie aan over. In deze columns  laat Wieke u meeleven met de belevenissen van haar gezin.

Chrissy

Sinds mijn hersenstaminfarct, 9 jaar geleden, ben ik ook de twijfelachtige trotse eigenaar van een spasticiteit. De spierspanning in de linkerzijde van mijn lichaam ligt sindsdien hoger dan die van de rechterkant en dat is mede oorzaak van het spasme en krampen in kuiten en tenen en dergelijke. In het dagelijkse leven is het gelukkig een van dingen waar ik wel minder last van heb dan van de cognitieve problemen, behalve als ik echt te moe wordt en mijn linkervoet nog moeilijker van de grond komt, mijn linkerarm wat zwaarder aanvoelt en ik minder goed kan grijpen.